Divâne gönül cûş eyledi aşk ile
Mecnûn eden vardır beni
Aklımı başımdan aldı zâr ile
Mecnûn eden vardır beni
Aşkım coşmuş katre-yi ummanda
Yedi eflâk okudum burc-ı âsumanda
Kul eylese ol dilber beni kapıda
Mecnûn eden vardır beni
Âşık olmuşum ben dîdâra
Arz kılmışım hüsnü yâra
Yâr düşürdü aşk ile zâra
Mecnûn eden vardır beni
Meylimi vermişim güzellerin mahına
Üçler beşler yediler hem irfânına
Seyreylemişim ol güzel Mansur dârına
Mecnûn eden vardır beni
Kemter Yusuf dertli hicrândır ana
Aşk ile pervane döndü bu cana
Çok şükür yârim yitirdi dîdâre
Mecnûn eden vardır beni