Gönül divânesi bir cevelân eyle
Âlem ilmini bir devrân eyle
Sahra vü çölleri bir seyrân eyle
Mecnûn ol sahraya gel ey gönül
Mecnûn Leylâ için sahrada durdu
Leylâ’nın bağı mekânı oldu
Ararken Leylâ’yı Mevlâ’yı buldu
Mecnûn ol sahraya gel ey gönül
Âşıklar ma´şûkun vasfeyler gezer
Divâne gönüller candan mı bezer
Kiramen katibin durmadan yazar
Mecnûn ol sahraya gel hey deli gönül
Gönül seyrân eyle dağlar başına
Akıl mı ere o güzelin işine
Âşıklar mecnûn olmuş peşine
Mecnûn ol sahraya gel hey gönül
Kemter Yusuf dertli bir seyrân eyle
Leylâ bir bahanedir Mevlâ’yı gözle
Sahra vü çölde gel cevelân eyle
Mecnûn ol sahraya gel hey gönül