Kemter Yusuf’un hazin hayatına dair
Genç yaşımda men de asla gülmedim
Felek güldürmedi nice güleyim
Bu kara yazıyı kendim yazmadım
Kader böyle imiş kime ne deyim
Men de bilirim bu kara yazı
Ağlarım sızlarım hem bazı bazı
Ana rahminde iken yazılmış yazı
Felek güldürmedi nice güleyim
Alnımda yazılı ufak yazılar
Yüreğim yaralı ciğerim sızlar
Dostun cemâlini gönül arzular
Kader böyle imiş kime ne deyim
Men de bu dünyaya geldiğim zaman
fiâd olmadı gönlüm asla bir an
Bu vefâsız dünya oldu bana zindan
Felek güldürmedi nice güleyim
Bu vefâsız dünyayı gezemez oldum
Dostun cemâlini göremez oldum
Yaralarım derin saramaz oldum
Kader böyle imiş kime ne deyim
Men de metin söylerim kendi sözümü
Asla yitirmişim men de özümü
Felek urdu aldı iki gözümü
Felek güldürmedi nice güleyim
Kemter Yusuf der ki yüreğim yâre
Koyma zulumâtta halim yetir didâre
Dost elinden ola derdime çâre
Kader böyle imiş kime ne deyim